Bram Latumahina’s Post
Een belangrijk boek waarin voor het eerst tot in detaills wordt beschreven en geanalyseerd wat en hoe met Het Zuid-Molukse volk ihb de eerste generatie en hun kinderen is omgegaan! Tot op heden is er geen boek beschikbaar dat diepgaand recht doet aan de impact van wat de Molukse gemeenschap heeft meegemaakt gedurende de Japanse en de Bersiap-oorlogen en de ‘staart’ daarna: de samenhang met de overkomst naar en het verblijf in Nederland en hoe de Molukkers dit hebben beleefd.
De verwaarlozing van de impact van de Molukse geschiedenis op de Molukse bevolking – zowel in Nederland als in de Molukken – wordt met dit boek zoveel mogelijk rechtgetrokken. Nogmaals: een diepgaande psychohistorische analyse van het Molukse verblijf in Nederland, die recht doet aan de ernst en de aard van de gebeurtenissen, ontbreekt! Tegen de achtergrond van hun bijzondere geschiedenis van vóór hun overkomst naar Nederland en de (samenhang met) de gewelddadige acties in de jaren zeventig van de vorige eeuw, is het verbazingwekkend dat er nauwelijks aandacht hiervoor is. Nu de tweede generatie nog beschikbaar is, kunnen de kinderen van de eerste generatie putten uit hun ervaringen.
Nu kan het nog. Niet onbelangrijke vragen die beantwoord dient te worden, zijn: Hoe moet je het verblijf van de Molukse gemeenschap in Nederland eigenlijk zien? Hoe moet je het verblijf van een hele bevolkingsgroep in Nederland sinds 1951 kwalificeren, in relatie tot de aanleiding en de reden waarom zij naar Nederland zijn gedeporteerd? In dit boek sta ik stil bij de beleving en de interpretatie dat Nederland beschouwd moet worden als Kamp Nederland of Ballingsoord Nederland, zulks in het verlengde en tegen de achtergrond van de oorlogservaringen (inclusief die tijdens de RMS-oorlog) in onder meer Japanse en Indonesische (republikeinse) kampen, loodsen en kazernes sinds 1942 tot en met 1951. In mijn meest recente boek, De pijn is hard, omdat ik zacht ben, heb ik aandacht gevraagd voor de intergenerationele, traumatische doorwerking op hun kinderen en kleinkinderen van wat de eerste generatie Molukkers collectief heeft ondergaan.
Maar in dít boek, en met dit boek, doe ik een noodzakelijke subhistorische stap terug. Een noodzakelijke stap om stil te kunnen staan bij de wreedheden en gruwelen die de Molukse gemeenschap, die in 1951 naar Nederland werd gedeporteerd, heeft ondergaan in de periode 1942-1949 gedurende zowel de Japanse oorlog als de Bersiap-periode. Maar ook de komst naar Kamp/Ballingsoord Nederland was een extreem wrede ervaring. Het is uitermate belangrijk grondig kennis te nemen van wat het met de Molukse mens heeft gedaan en nog doet. Dit boek zet het masker van de eerste (en deels van de tweede) generatie Molukkers af om zicht te krijgen op de bodem van de verwonde Molukse ziel met haar diepe woordeloze pijnen en verdriet. Emotionele uitlopers van een niet normaal leven die men heeft geleid.
