Ze sluiten je meteen in de armen, je hoeft verder niets te zeggen. Daar raakte ik echt diep ontroerd door.
Haar oma was een Ambonese ‘prinses’, een dochter van een Molukse vader met de familienaam Thenu en een Friese moeder. Die Molukse vader – Ingrids overgrootvader – kwam oorspronkelijk van Ambon en zat bij de KNIL. Hij was gelegerd in Atjeh, waar hij goed bevriend raakte met een geboren Fries. Ze werden wapenbroeders die een gezworen afspraak hadden gemaakt.
Mocht zijn Friese wapenbroeder iets overkomen, dan zou Ingrids overgrootvader de zorg van zijn Friese vrouw en hun twee dochters op zich nemen. Zo geschiedde. De Fries sneuvelde op het slagveld en de Molukse overgrootvader ontfermde zich over het Friese gezin. ,,Uit die relatie is mijn oma geboren.’’ Die oma en opa van vaderskant kwamen in de jaren vijftig naar Nederland met het hele gezin onder wie Ingrids vader. Haar opa maakte die reis, omdat hij een hoge overheidsfunctie had in het voormalige Nederlands-Indië: hij was bosbouwer op Java.
Haar grootouders van moederskant kwamen om dezelfde reden met het hele gezin als repatrianten naar Nederland. Die opa had een hoge functie bij de politie. ,,Hij verwachtte eigenlijk hier weer bij de politie aan de slag te kunnen. Dat was niet het geval.’’ Haar opa kwam uiteindelijk in een meubelfabriek terecht in Vlaardingen, waar Ingrid later werd geboren in een voormalige visserswoning in de Tweevriendenstraat, die inmiddels niet meer bestaat. Ze woont overigens nu in de Drievriendenstraat in Rotterdam. Ingrid groeide op met twee zussen en een broer in Dordrecht in de Fokkerflats, waar personeel van de vliegtuigbouwer woonde, onder wie haar vader. Ze woonde ook een nog een aantal jaren in Brabant en uiteindelijk in Rotterdam waar ze een hbo-opleiding Jeugdwelzijnswerk deed. Ingrid volgde ten slotte toch haar hart door naar de kunstacademie te gaan.
Ze is beeldhouwer en maakte onder meer een reeks vrouwbeelden die de innerlijke kracht van vrouwen laten zien. Haar Ambonees-Friese oma heeft ze nog gekend. Zij was verpleegster en overleed toen Ingrid 14 jaar was. ,,Ik heb heel veel damwedstrijden met haar gespeeld. Dat vond ze heel leuk om te doen. Maar ze was heel streng.’’ Ingrid is zelf ook een keer op Ambon geweest en toen ze de familienaam van haar oma noemde, werd ze meteen meegenomen naar Hutumuri, het dorp van de Thenu’s. ,,Ik was echt stomverbaasd toen ik daar aankwam. Zo mooi.’’
Ingrid van der Hoeven (Vlaardingen, 1962)
Bron : https://verhalenvanrotterdammers.nl/luisterverhalen/ingrid-van-der-hoeven/